Vijf vragen over samenwerking tussen zorgverleners in de palliatieve zorg

Bij Annemarie

Wie veel zorg nodig heeft, ontmoet veel verschillende zorgverleners. Wat mag je verwachten van hun samenwerking? Wisselen zij informatie met elkaar uit of moet je telkens opnieuw je verhaal doen? Vijf vragen en vijf antwoorden van Marloes Otte, projectcoördinator van het Netwerk Palliatieve Zorg van de regio Roosendaal, Bergen op Zoom en Tholen.

1. Wat mag ik als patiënt van zorgverleners verwachten over hun samenwerking?

“Wie ongeneeslijk ziek is, heeft vaak te maken met zorgverleners van verschillende instellingen, zoals de thuiszorg en het ziekenhuis. In onze regio is de samenwerking vastgelegd in een zogeheten transmuraal palliatief zorgpad. Transmuraal wil zeggen: over de muren van alle zorginstellingen heen. In het zorgpad zijn afspraken vastgelegd over de samenwerking tussen zorgverleners en over hoe zorgverleners informatie vastleggen en delen. Belangrijk is dat iedere patiënt één centrale zorgverlener heeft: een vast aanspreekpunt dat zorgt voor samenhang in de zorg.”

2. Wat kan ik doen, zodat ik niet telkens hetzelfde verhaal hoef te vertellen?

“Zodra iemand ongeneeslijk ziek is, voert een arts of verpleegkundige gesprekken met hem of haar over de toekomst: wat is belangrijk, nu en in de toekomst? De uitkomsten van deze gesprekken worden vastgelegd in het medisch dossier, dat (met jouw toestemming) door zorgverleners gedeeld kan worden. Patiënten kunnen dus altijd aan zorgverleners vragen of ze op de hoogte zijn van het dossier. En zo niet, dan kan een patiënt er ook ter plekke voor kiezen zijn dossier te laten lezen. Je hebt uiteraard ook zelf toegang tot je eigen dossier.”

3. Word ik als patiënt regelmatig besproken door ‘mijn’ zorgverleners?

“Jazeker, daarvoor zijn bijvoorbeeld de multidisciplinaire overleggen (MDO’s). Daarin overleggen artsen met andere zorgverleners, zoals verpleegkundigen, specialisten ouderengeneeskunde en geestelijk verzorgers, over wat de beste behandeling is. Hetzelfde gebeurt in de thuiszorg. Daar zijn het de PaTz-groepen (Palliatieve Thuiszorg, red.) waarin huisartsen en wijkverpleegkundigen de zorg bespreken. Dergelijke overleggen zorgen voor een eenduidige aanpak in de behandeling en begeleiding van de patiënt. ”

4. Waarom komen er zoveel verschillende zorgverleners van dezelfde instelling bij mij over de vloer?

“Dat kan het inderdaad lastiger maken, maar als het goed is, beschikt iedereen over dezelfde informatie. Bovendien doet iedere zorginstelling haar best om het aantal verschillende mensen zo klein mogelijk te laten zijn. Soms lukt dat niet, door personeelsverloop, of doordat veel personeel parttime werkt.”

5. Waarom heb ik verschillende apps nodig om mijn medische informatie in te zien?

“Iedere zorginstelling heeft vaak z’n eigen app. Dat komt door de privacywet, de AVG, waardoor zorginstellingen niet zomaar onderling informatie mogen delen. Patiënten die moeite hebben met die apps kunnen trouwens bij ons in het ziekenhuis terecht bij de Digituin. Daar zitten vrijwilligers klaar om hen te helpen met digitale toegang.”

Dit artikel is mede mogelijk gemaakt door Stichting Palliatieve Zorg Nederland (PZNL).
Het is verschenen in Pal voor u-magazine/gids Palliatieve zorg is persoonlijk.
De gids is hier verkrijgbaar >>>

Tekst: Rob Bruntink, PZNL

Wil je dit ook lezen?

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat je hiermee instemt. Accepteer Lees meer