Als je gezondheid achteruitgaat, is het fijn om stil te staan bij wat het leven voor jou de moeite waard maakt en welke zorg daarbij past. Zo krijg je voor jezelf duidelijker wat je wel en niet wilt. Het geeft rust als ook je naasten en je arts weten wat voor jou belangrijk is. De vernieuwde wilsverklaring Zo denk ik erover helpt je om je gedachten en wensen op een rij te zetten, vast te leggen en te bespreken.
Internist-oncoloog Sabine Netters krijgt regelmatig vragen over euthanasie. Ze luistert naar wat mensen bezighoudt en waar ze bang voor zijn. Ze vertelt wat ze nog kan doen om het lijden te verlichten en hoe het bespreken van de mogelijkheden rust kan geven.
Veel mensen voelen dat ze ‘iets moeten’ met hun wensen voor het levenseinde. Maar wat precies? En waar begin je? Mevrouw Van Dam-Van Bavinckhoven en haar huisarts Esther Schuijtvlot vertellen hoe zij hierover in gesprek gingen en een wilsverklaring gebruiken om alles bespreekbaar te maken.
Monique Bakkers kreeg twee jaar geleden te horen dat ze Alzheimer heeft. Ze was toen 52 jaar. Haar partner Wilco Ruitenberg heeft ook een ongeneeslijk ziekte en is de hele dag thuis. Hoe ziet hun toekomst eruit? Zo denken Wilco en Monique erover.
“Alles doen wat medisch mogelijk is, is niet altijd de beste keuze. Kiezen voor kwaliteit van leven wel.” Maartje Klapwijk is als specialist ouderengeneeskunde verantwoordelijk voor de medische zorg van de bewoners met dementie in een verpleeghuis in Leiden.
Vaak wordt gedacht dat een wilsverklaring hetzelfde is als een euthanasieverklaring. Dat is niet zo. En er zijn meer misverstanden rond euthanasie, heeft Frank van de Berg gemerkt. De gepensioneerde huisarts, die zelf de wilsverklaring Zo denk ik erover heeft ingevuld, licht een paar veelvoorkomende misverstanden toe.
Palliatieve zorg is zorg voor als je niet meer beter wordt. Maar hoe kom je aan palliatieve zorg, want in het ziekenhuis is er geen afdeling Palliatieve Zorg? In deze 7 stappen krijg je de palliatieve zorg die je wenst.