Ben Jolink, de onverschrokken voorman van de Achterhoekse boerenrockband Normaal, weet zich naar eigen zeggen moeilijk een houding te geven bij een ongeneeslijk zieke dierbare. “Ik sta er als een onbeholpen sukkel bij, en ik haat mezelf erom.”
Als geestelijk verzorger vindt Marieke het vanzelfsprekend om elkaar regelmatig even aan te raken. Vooral bij mensen (met dementie) die angstig, onrustig, verdrietig of eenzaam zijn. Ze onderzocht de betekenis van aanraken. Marieke: “Mensen hebben huidhonger.”
Als je te horen hebt gekregen dat je niet meer beter wordt, weet je vaak niet wat er op je afkomt. NFK onderzocht drie belangrijke thema’s waar patiënten mee te maken krijgen: het gesprek waarin ze horen niet meer beter te worden, hulp van het ziekenhuis en praten over het levenseinde.
Judith* heeft uitgezaaide borstkanker en leeft met beperkte tijd. Van haar (toenmalige) arts krijgt ze weinig hulp en informatie, dus gaat ze zelf op zoek. Ondertussen leert ze hoe ze door de goede vragen te stellen op de juiste hulp van haar arts kan rekenen.
Mensen weten vaak heel goed wat ze willen na hun overlijden. De uitvaart, de erfenis; ze praten erover en leggen hun wensen vast. Maar hoe zit het met de laatste fase van het leven zelf? Wat vinden jij en je naasten daarin belangrijk? Ook hier geldt: praat erover en schrijf het op.
Los van de keuzes die je kan maken rondom het levenseinde, is het ook goed om op een andere manier eens stil te staan bij het feit dat je leven eerder voorbij kan zijn dan dat je misschien gedacht had. Misschien dat het noteren van jouw antwoorden op deze vragen je helpen om stil te staan bij jouw leven.
In een wilsverklaring leg je vast wat je wensen zijn omtrent het levenseinde. Als je zelf geen beslissingen meer kunt nemen, bijvoorbeeld omdat je in coma ligt, kun je zo toch aangeven bij je arts wat je wil. Met dit stappenplan kun je in 8 stappen een wilsverklaring schrijven.
In de laatste levensfase krijgt iemand met dementie voornamelijk palliatieve zorg. Deze is gericht op het verlichten van ongemakken en op een zo goed mogelijke kwaliteit van leven. Vijf vragen en antwoorden over dementie en palliatieve zorg.
We leven in de tijd van smartphones, Twitter, Facebook en WhatsApp. Communicatie verloopt snel, kort en vaak via deze zogenaamde ‘social’ media. Maar hoe social is dat nou, contact houden met een zieke vriendin via WhatsApp-berichtjes? Het antwoord op deze vraag is voor iedereen anders, omdat iedereen anders om gaat met ziekte. Voor de zekerheid zetten we toch een paar do’s en don’ts voor jullie op een rijtje, om het zo sociaal mogelijk te houden…
Het is goed om een zieke dierbare te laten weten dat je aan hem of haar denkt, om af en toe even contact te zoeken voor een babbeltje of om een afspraak te maken voor een bezoekje. Maar veel mensen vinden bellen maar niks, dus hoe doe je dat dan?