3 misverstanden over palliatieve sedatie

 

 

Veel mensen weten niet goed wat palliatieve sedatie inhoudt. Het wordt vaak verward met euthanasie. Dit zijn drie veelvoorkomende misverstanden over palliatieve sedatie.

  1. Palliatieve sedatie is ‘passieve euthanasie’

De eerste misvatting is dat veel mensen denken dat palliatieve sedatie en euthanasie ongeveer hetzelfde zijn, terwijl deze wezenlijk anders zijn. Palliatieve sedatie is een vorm van pijnverlichting (bij klachten als pijn of benauwdheid) waarbij de arts het bewustzijn van de patiënt verlaagt. Deze medische behandeling zorgt ervoor dat de patiënt ‘soezerig’ wordt of in een diepe slaap komt. Het doel van palliatieve sedatie is dan ook voor verlichting zorgen, niet het leven beëindigen. Dat is wel het geval bij euthanasie. Euthanasie is actieve levensbeëindiging op verzoek van de patiënt: deze overlijdt door het toedienen van een dodelijke injectie.

  1. Een patiënt kan altijd kiezen voor palliatieve sedatie

Een tweede misverstand is dat een patiënt altijd de keuze heeft voor palliatieve sedatie. Palliatieve sedatie is echter een medische behandeling en wordt alleen toegepast in de laatste fase. De arts zal deze behandeling alleen starten als hij verwacht dat de patiënt binnen maximaal twee weken overlijdt en er geen andere behandeling meer mogelijk is. In de regel overlegt hij dit met de patiënt en/of naasten en zal hij om toestemming vragen, maar het is niet vereist. Bij een acute situatie, waarin sprake is van een levensbedreigende complicatie, kan arts tot sedatie overgaan, terwijl er geen overleg meer kan plaatsvinden.

  1. Palliatieve sedatie bespoedigt het overlijden

Een ander misverstand is dat palliatieve sedatie het overlijden van de patiënt zou versnellen. Dat is niet zo: ook zonder palliatieve sedatie zou de patiënt snel komen te overlijden. Het doel van deze behandeling is het leven van de patiënt draaglijker te maken voor het overlijden.

Er zijn twee vormen van palliatieve sedatie die de arts kan toepassen. Bij oppervlakkige sedatie wordt het bewustzijn met tussenpozen verlaagd. De patiënt ligt is suf, maar krijgt nog wel mee wat er in zijn omgeving gebeurd. Deze vorm van sedatie wordt toegepast om de patiënt te laten rusten en in overleg vast te stellen of de klachten onbehandelbaar zijn.

Wanneer de arts ervoor kiest om continu sedatie toe te passen tot aan het overlijden, lijkt het alsof de patiënt in een diepe slaap verkeerd. De arts mag deze vorm van sedatie alleen toepassen als hij of zij denkt dat de patiënt binnen twee weken komt te overlijden. De patiënt zal vervolgens aan een natuurlijke dood overlijden door de onderliggende ziekte en klachten.

Meer informatie 

Themaboekje Wat als je je leven verliest?

Wat als je je leven verliest?  is een themaboekje over keuzes maken in de laatste levensfase. In het boekje komen zowel het ‘normale’ doodgaan, als palliatieve sedatie en euthanasie aan bod.

Notities over het einde van mijn leven
In het boekje Notities over het einde van mijn leven kun je je voorkeuren vastleggen over behandeling, verzorging, afscheid nemen en uitvaart in de laatste levensfase.

De boekjes zijn ook samen te verkrijgen als informatiepakket levenseindezorg.

 

Bronnen: Iknl en Zorg voor beter